Raport z Lwowa cz.2

Lwów jest miastem zintegrowanym i raczej jednolitym: stopniowo odsłania swoje kolejne oblicza bez gwałtownych brutalnych przejść z jednej epoki do drugiej, mierzonej w stylach i tendencjach architektonicznych. I to duże, ogromne centrum, które doskonale nadaje się do przemierzania go w naturalnym miejskim rytmie. Dla spragnionych śladów wcześniejszej historii miasta, zmęczonych bujnym niespokojnym lwowskim barokiem kościoła Dominikanów, gdzie księżna Ostrorogska schroniła się swoim małżonkiem, magnatem Łukaszem Górką, a kiedyś mieściło się muzeum ateizmu, wytchnieniem staje się lwowski Rynek. Tamtejsze kamieniczki pamiętają jeszcze historię miłosnego zauroczenia króla Władysława IV młodą lwowską mieszczką, której udało się zwrócić na siebie uwagę polskiego króla w czasie jego przejazdu przez lwowski Rynek.

Okazałe kamienice Lubomirskich, Sobieskich, ale także zamożnych lwowskich mieszczan Kampianów, kamienica Korniakta z XVI wieku konkurują z pięknem włoskiej Czarnej Kamienicy, lwowskiego palazzo, w której dziś mieści się Muzeum Historyczne. Harmonijną ozdobą Rynku są cztery fontanny empirowe pochodzące z XIX wieku z posągami: Neptuna, Diany, Adonisa i Amfitryty, umieszczonych na czterech krańcach Rynku, będących miejscem spotkań, odpoczynku, konsumpcji lodów i miejscem pracy w plenerze młodych lwowskich studentów malarstwa i rysunku.

by etekst.info

Menu